tekst

INEZ ODIJK  Universum

Alles beweegt, ook als het stilstaat.
Deze paradox ondergaan we als we het werk van Inez Odijk bekijken.
De voorstellingen liggen stil op papier te lonken en bewegen
alle kanten uit. Je bespeurt beweeglijkheid in haar verstilde
portretten, je ontwaart grimassen en ongemak.
Haar boeketten ritselen, evenals de grassen, jonge takken,
oude takken, verrukkende landschappen en hybride wezens.
Het lijkt alle dagen feest, alles bloeit en groeit, zij het
met een serene ingetogenheid. Haar pen en guts houden je scherp.
Het is gezien en gevangen op papier, hout, linoleum.
Wat een geluk dat zij vastlegt wat ons telkens weer ontglipt.

De liefde van haar blik is methodisch: met vaste hand
vangt ze de vluchtigheid. In haar stabiele oeuvre zie je
de seizoenen gaan en komen, alle cycli, in veranderend lichtspel,
piepklein, dichtbij, veraf.

Zij weet een geheim te ontfutselen aan ons voortjakkerende leven.
Ze pennedanst en gutst – hoe we ook ons best doen om achterom
te kijken, hoe snel we ook knipperen met onze wimpers, het beeld
najagen en aftasten; weet, wij mensen en al het andere in het
firmament bestaan uit minuscule deeltjes, vlakjes, pennefriemeltjes!
De stippels en gestuurde krasjes vullen het beeld en slaan het uiteen.
Het is geen natuurlijke studie van de uiterlijkheden.
Wij zien fiere schoonheid en tegelijkertijd vertwijfeling en
versplinterd verval. Zij weet ons ermee te verzoenen.
Inez Odijk duidt het schemergebied tussen het zien en de geest
met optische fenomenen van puntjes, halen en lijnen,
een vormenspel met leegte en nabeeld. Ze brengt
het zinnelijk kennen samen met het geestelijk bewustzijn
en stuwt zo onze herinnering voort. Schimmige wezens uit je jeugd
duiken op, vriendschappen uit een vervlogen tijd,
misschien je voorouders?
Zelfs geuren lijken op te doemen. Zinderend werk,
wonderlijk genoeg met weinig kleur; rood, beetje geel,
weinig blauw, zwart, geen groen; hoogzomer en soberheid.
Wij beseffen; het is hièr en nu, tot in het kleinste puntje, streepje.
Haar werk is een ijkpunt voor ons om
telkens opnieuw te kijken en onszelf te zien.

Landa van Vliet
Kunstenaarsassistentie
maart 2018

beeldend kunstenaar rotterdam houtdruk tekeningen